Μέχρι να πάω,
θα χάνομαι,
θα βγάζω χνάρια
από τις τσέπες
και θα κυκλώνω
με μύρια χρώματα
τ’ αστέρια.
Ο κόσμος μαζεύεται
σ’ ένα του ζάρωμα.
Την αυγή θα σου βγάλω
λίγο λίγο τον ήλιο
από το στόμα μου,
δε θα ‘ναι λαγνικό το φως,
κεντίδια που ιρίδιζαν
στις ανεμόσκαλες
θ’ αποστηθίσω,
για να επαληθεύσω
τα σημεία που διαχέεται
το φως, από τα πρόσωπα
στο πέλαγος.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 