Φίλια βλέφαρα.
Βυθίζονται και ξαναβγαίνουν.
Στάζουν από πάνω τους
απομεινάρια των ονείρων,
μαλακά, αέρινα χρώματα
σε ζωγραφισμένες ροζ σκιές.
Μοσχοβολούν ρόδα και σύννεφα
από τους κήπους των αγγέλων.
Φέγγος αξέχαστο χρυσογελάει
όταν ανοίγουν οι γλυκανθισμένες ώρες,
θολά, όπως τρεμίζουνε
τα μάτια από τον ύπνο
και στη μετάβαση την απαλή
τ΄ αστέρια ξεπροβάλλουν.
Αλλόκοτα γεμίζουν τ’ ουρανού
μπαλώματα με γέλια και καλοσύνη.
Κι οι ήχοι οι βαθύσκαπτοι,
σαν μητρική αγάπη αντιλαλούνε.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 