
Αυτή η ατμόσφαιρα,
που σιτίζεται ο ουρανός
απ’ το φεγγάρι
και τα ήρεμα πατήματα
των ζώων
κάνουν στη γη λευκές ρωγμές,
γεμίζει τις σκιές
με δρόμους άχραντους.
Με κρατάνε στον αέρα
τα ρωτήματα,
μα τη νύχτα πάντα
γίνομαι ορθάνοιχτη.
Όλος ο κόσμος ανάμεσα
στη γη και στα πουλιά.
Σκόνη ζάχαρης πατώ
για να ψηλώνω.