Σε μιαν άρση ακροβατώ.
Αποτραβιούνται ξέπλεκα τα σύννεφα
κι ο άνεμος ταρακουνάει
τα κουδουνάκια.
Έχει αδράνεια η σκέψη
όταν οσμίζεται άστρα;
Απ’ τα πλευρά μας
πέφτει μια λάμψη βελουδένια.
Ανοίγουν οι κόσμοι που ζωγραφίζονται
στο πέταγμα μικρών πυγολαμπίδων
κι η ανάσα μου διδάσκεται σιωπή.
Φωταγωγείται η νύχτα
μόνο με κερί.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 