Αυτός ο ήχος των πουλιών
μοιράζει της μέρας τα αγέρωχα
κι οριοθετεί
της νύχτας το τρέμισμα.

Οι ανάσες
που αλησμόνητα
τοποθετούν μικρά κομμάτια
στις εγκαταστάσεις μου,
ξεχαρβαλώνουν
τη φιλοξενία του χρόνου.

Σ’ αυτή
τη γνησιότητα,
που κολλάει στα χείλη
του λουλουδιού,
αγκιστρώνομαι.

Η συμφωνία που προέρχεται
από τους αστερισμούς,
επιστρέφει
στους ταξιδιώτες των ονείρων.

Σκύβω, κοιτώ,
ό,τι μ’ ακουμπά
μεταξωτά δέντρα
σπέρνει στην ύλη μου.