
Μα η μυρωδιά του φωτός
ξημερωνόταν στα όνειρα
και κυλούσαν οι ευχές,
πηχτές σταγόνες διάφανες,
σαν ρετσίνι δέντρου από τ’ αστέρια.

Μα η μυρωδιά του φωτός
ξημερωνόταν στα όνειρα
και κυλούσαν οι ευχές,
πηχτές σταγόνες διάφανες,
σαν ρετσίνι δέντρου από τ’ αστέρια.
Σκαρφαλώνω απόψε, χωρίς ανέμους,
εκεί που ακούω
των αστεριών την πτώση.
Θαλασσινές λεπτομέρειες
και τα μάτια μου
πώς να πλαγιάσουν
και πάλι στο σκοτάδι.
Το άγγιγμα της χαραυγής
κρύβει μέσα του
των σωθικών τους ήχους,
ψιθυρίζουν στων πουλιών την κίνηση
τα κοφτερά νερά,
τ’ αλάθευτα τραντάγματα.
