Τα ξωτικά
χτενίζουν τα μαλλιά τους
και τα καπέλα τους
στολίζουν τις λεπτομέρειες
μιας αμφίβολης οργάνωσης
και αντίληψης του χρόνου
σε κάτι βιβλικό.
Χαρούμενη μαρμαρυγή φωτός
καθορίζει
τα χαρακτικά μου.
Μαρμαρυγή
Όλα αυτά τα μικρά
οργασμικά στοιχεία
που στο εσωτερικό
αραδιάζουν την αγιοσύνη τους,
έχουν μια σπιρτάδα
που ανακατώνει τα νερά
και πετάγονται ακαταλαβίστικα
υψώματα στην επιφάνεια.
Η έλλειψη συννεφιάς
κατηφορίζει τη μνήμη μου
γυμνή, σε μια ηλιόλουστη
αχανή μεταβολή.
Οι ανάσες
που αλησμόνητα
τοποθετούν μικρά κομμάτια
στις εγκαταστάσεις μου,
ξεχαρβαλώνουν
τη φιλοξενία του χρόνου.
Σ’ αυτή
τη γνησιότητα,
που κολλάει στα χείλη
του λουλουδιού,
αγκιστρώνομαι.
Η συμφωνία που προέρχεται
από τους αστερισμούς,
επιστρέφει
στους ταξιδιώτες των ονείρων.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 