Παίζει το χιόνι μ’ αυτά που λάμπουν στην πρωινή δροσιά

Σ’ έναν πέτρινο χώρο
στέκονται μόνες δυνάμεις.
Μπολιάζουν αυθαίρετα τα μάτια μου
μικρούς αστρανθούς,
ξέρεις πως όταν χαμηλώνω το βλέμμα
με κεντρίζει στα όνειρα
η ηχώ απ’ τους μελισσοφάγους.
Σκούροι κορμοί
εμφανίζονται σαν αγρίμια,
ανάμεσα απ’ τα κλαδιά τους
ψάχνει ο γαλάζιος μας χρόνος.