[Μια σκοτεινή νύχτα…]

Μια σκοτεινή νύχτα
με αναμμένη βροχή
ονοματίσαμε τις άγριες δυνάμεις,
λύθηκαν με βραχνή φωνή
τα θρύμματα του ακέραιου,
αφουγκράστηκαν
τον λόγο της θάλασσας,
της φυγής και του Πολικού Αστέρα
και σκεπάστηκε το βλέμμα μας
μ’ ελευθερία και σταγόνες.
Σαν να μιλήσαμε για όλα
θα μας καθηλώνουν
τα μαύρα τριαντάφυλλα, οι σιωπές μας.

Leave a comment