ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ

Σ’ ένα φως και άλλο φως
τα σχήματα γίνονται πουλιά,
άνεμος ξεφυλλίζει τα μάτια μου,
από δικό σου χάδι
πολύχρωμα λουλούδια,
από δικό σου νοιάξιμο
αστέρια και καλούδια,
μπόλιαζες με υπομονή
λόγια της καλοσύνης
κι ανάμεσα στα περβόλια σου
άνθη, ζώα και ρίζες.
Γεμίζει η νύχτα λεπτοκαμωμένες
ολόλευκες δαντέλες,
γεμίζει η μέρα
ηλιόμορφες σιωπές σου,
να σεργιανούν στα σύννεφα
τα αλατένια πόδια σου,
κι ώριμα τρίμματα σταχυού
μέσα στα δάχτυλά σου,
να χύνονται απ’ τις μνήμες μας
μικρά χρυσά βουνά,
λεπτά δεντράκια με ελιές,
γλυκό κυδώνι
και ‘κείνο το αφρατοζύμαρο
που ‘τρεχε από τα μπράτσα σου
κι έπλαθε θαύματα
με μέλι και πετιμέζι,
βαστώ χρώμα ροδόχρωμα
κι όλες σου τις αχτίνες
να γράφω για τον κόσμο απαλά
και να κουβαλούν τα χέρια μου
μαζί και τις ευχές σου.