Δεν βρίσκεσαι,
τα μάτια σου σκούρα περιπλανώμενα άστρα,
φυσάει δαντελωτά,
άγριες τουλίπες σε χρώμα πορφυρό
στέκουν με τα κοτσάνια τους
άγρυπνοι φρουροί,
μπορεί και να μου ‘σφιξαν για πάντα
μες στη σάρκα τους τις μνήμες,
τρεμοπαίζει το φως,
ξεριζώνω σαν αγριόχορτο
το σκοτάδι απ’ τη ρίζα.
Δεν βρίσκεσαι,
κάτι φύλλα σαλεύουν στον αγέρα,
τα χέρια σου τα χάζευα πολύ μέσα στον χρόνο,
άνθη του εβένου σημαδεύουνε την ώρα,
πλημμυρίζει ο κόσμος βροχή,
μα η άνοιξη τιμά με τις κόρες της
το γέλιο του ήλιου,
όλα δίπλα απ’ το ποτάμι
κι από παντού ευωδιάζει χαμομήλι γλυκό.
.
.
22.7.1932 – 16.3.2025 🕯️
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 