[Πέρα από τη σκοτεινή στεριά…]

Πέρα από τη σκοτεινή στεριά
κόβουν τον ουρανό σε κύματα
εκείνα τα ήρεμα μάτια,
που αγγίζουν ορθάνοιχτα
τους χτύπους του χρόνου
και κυβερνούν το φως
που μας φοβίζει.
Στέκει απέναντι
στην ομορφιά των λουλουδιών
ο ραγισμένος γαλαξίας
και το αλάτι του κυλά με υδάτινη ορμή
και θαμπώνει τη σελήνη.

Leave a comment