Ανήμερη μικρή λεπτομέρεια,
παίρνει το σχήμα
ανάσας
ξεσκίζει εικόνες
και μετά γυμνή
περιφέρεται πάνω από απόκρημνη νύχτα
χωρίς τελειωμό,
βυθίζει τα δάχτυλά της στα μάτια μου,
τα παίρνει μαζί της στο κέντρο χρυσαφιάς γης,
μένουν εκεί,
μια όραση που αφομοιώνει ταπεινά.
Αστρινή μικρή λεπτομέρεια.
Εξουθενώνει με το θράσος της
τον απολιθωμένο κόσμο.
Το χέρι μου ψηλαφίζει σκοτισμένο τον χρόνο,
αυτός γαργαλιέται και παίρνει σχήμα φωτεινού φεγγαριού,
πάλλεται με χυμώδη ισχύ
κι απ’ το στήθος των αιώνιων σωμάτων
αναδύονται ζωηρά λαμπυρίσματα.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 