
Είναι πράσινο και κίτρινο το λιβάδι,
προμηνύει τη γύμνια των ποδιών.
Ανήκω σ’ ένα βάθος
που όταν ανοιγοκλείνει τα χείλη του
λερώνει με ονειρώδη συννεφιά
και ασημόσκονη
τους μίσχους του σκοταδιού.
Κάθε αγνότητα
του χώρου
που δοκιμάζεις δεν δοκιμάζεις
να με βρεις,
ψιθυρίζει στις άκρες των ματιών μας
καραμέλες και σκέψεις περίεργες
που γλείφουν τα παιδιά.
Απρίλης.
Χαζεύω πασχαλίτσες.
Την ευγένεια των λουλουδιών
ερωτεύομαι.