Περνούν ασημένιες νεφέλες,
παραφυλούν
στα βελουδένια μονοπάτια.
Σελήνη θολή,
ωριμάζει ευλαβικά, σαν απουσία.
Είμαι σίγουρη πως τα μάτια μου
βούταγαν σε γαλαζοπηγή.
Κάθε γκρίζο αίμα
κυλούσε μες στο στόμα της
κι όλοι οι βωμοί των αστεριών
λαμποκοπούσαν θάνατο και φλόγες.
Περπατάμε.
Τη σιωπή μας ακούει
ο κήπος της νυχτιάς.
Ολόγυρα ανοιγοκλείνουν πύλες
κι ο κόσμος μυρίζει
θάματα και λήθη.
Έχουν τελειωμό
οι ατραποί των χρυσαυγών;
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 