
Η καρδιά μας μπαίνει σε φωτιά.
Άκου το γέλιο των μικρών ηλιαχτίδων!
Τους διηγιούνται οι άγγελοι
χιλιάδες παραμύθια
και αγαπιούνται με το φως τους το αγνό,
πέρα από κάθε φάγωμα και τόπο.
Πού κουβαλάμε τα πολύχρωμα στόματα;
Σε ποιά βήματα προσφέρουμε γαλήνη;
Είναι τα ποταμίσια τους μαλλιά
του ήλιου ο χορός
και η ανάσα τους αέρινη φρεσκάδα.
Ρέουμε γύρω τους,
σαν ξεφυλλίζουμε τις νύχτες ουρανό,
στις τσέπες στους σα στάζουμε
βροχή μαργαριτάρια.
Με μήλα μέσ’ στα χέρια μας
πολλαπλασιάζουμε τα όνειρα,
ο κόρφος τους να γεμίζει
του γαλαξία τα τρυφερένια άνθη.