[Μια αγκαλιά κι είναι σκοτάδι…]

Μια αγκαλιά
κι είναι σκοτάδι.
Ο δρόμος τρέχει
σαν άγριο ζώο.
Μικρά άστρα
περιμένουν
να ζουλήξω μέσα τους
το δαχτυλό μου,
για να μπορέσουν να στάξουν
στη διάφανη επιφάνεια της γης
τα βογγητά των σπλάχνων τους.
Ό,τι σπιθίζει
είναι όλο και πιο βαθιά.

Leave a comment