Ένα όμορφο μπλε, περισσεμένο,
κοντεύει να το ξεκοκαλίσει
η νύχτα με την ανάλαφρη μελαγχολία.
Κοιτάζω το σάρκινο,
το μεταφράζω σε φεγγάρι
με τους χρυσούς ανέμους.
Τα βλέφαρά μου απόψε βάρυναν ξανά,
φούσκωσε το ροζόχιονο,
τα ‘βαλε με το κίτρινο
αλάβωτο των άστρων.
Όλες οι γλώσσες των νερών
φωνήεντα απαγγέλουν,
κυκλώνω τ’ ακατέργαστα
κι ακούω μ’ ένα πλησίασμα
τ’ αλλόκοτα που ξεστομίζει η σιωπή.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 