ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ

Έσκισες περιτύλιγμα
και βγήκες απ’ τα όνειρά μου,
οι τόποι σου όλοι ισχυροί,
μ’ ανέμους γαλανόφτερους
και πολικό χρυσάφι.
Κοιτώ τα μάτια σου,
μικρή, γλυκιά μου χαραυγή,
και γύρω από τη σπιρτάδα τους
γυρίζουν οι γαλαξίες.
Είναι τ’ αστράκια μέσα τους
αγνά και γελαστά
κι ο κόσμος, φεγγαρένια μου,
γλυκαίνει στην αφή σου.
Σκύβω, μυρίζω θαλασσόσπορους
και δοκιμάζω μέλι,
φιλώ το μέτωπο του φεγγαριού,
με όλη τη χαρά σου.
Σε κάθε αερόστατο
που φούσκωνες με γέλιο,
έμπαινα μέσα εγώ κρυφά,
να ψηλαφώ αστερισμούς
με δαντελένια ασυμμετρία.
Πώς ήταν η πλάση δίχως σε,
ούτε που το θυμάμαι.
Κοντά σου ανοίγω διάπλατη,
γεμίζω με κοράλλια,
βουλιάζω σ’ αστρολίβαδα
χωμένη στα μαλλιά σου.
Μαργαριτάρια αφήνεις ήχους σου,
καρδιά σαν καραμέλα,
και γύρω από το στόμα σου
τριαντάφυλλα φυτρώνουν,
μικρά ανοιχτόχρωμα ευωδιαστά μπουμπούκια,
τον χρόνο γράφουνε αλλιώς,
γεμίζουν τις νύχτες πλάσματα,
νανουρίσματα και παραμύθια,
μπαλώνουν τα σκισίματα
από το μαύρο φως
και σπέρνουν ως τα πέρατα