Διαγράφονται κύκλοι.
Ένα φεγγάρι νυχτοφύλακας
ζητά να δει τί κρύβω πίσω από τη γλώσσα μου.
Ανοίγω το στόμα,
τί πρόλαβε να δει γυμνό,
δε βάζει ο νους του την προέκταση.
Βηματίζει με τα χείλη γεμάτα ρόδα εαρινά,
χωνεύει μες στα μάτια του τις σκοτεινές γιορτές.
Από τα βάθη μου πυρακτώνεται
ένα ποτάμι αρχαίο,
ξέχειλο προχωρά, νοτίζει τις αισθήσεις.
Και μες στο κέντρο το ακατάπαυστο
ανοίγει κι άλλο κέντρο.
Φεγγρίζει απαλά, με διάφανα στολίδια
κι ο χώρος του αντανακλά
της ομορφιάς την όψη.
Άνεμος
γέννηση
φωτιά
λάμψη και προστασία.
Και γίνονται οι ήχοι μου
ήχοι ἐν ἐνεργείᾳ.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 