Πέφτουν οι λέξεις,
πέφτουν τα μάτια,
μικρές ζωγραφιστές λίμνες
που απλώνονται στο χιόνι.
Ο ήλιος ξέχωρος.
Σώπα.
Πριν παλιώσει η φωνή μας.
Πλέκονται στα σπλάχνα μας
οι ζαφειρένιες οι φωνές
με τα κοράλλια.
Λευκόφωτες θάλασσες
με σταλαγματιές του φεγγαριού,
άμοιαστες στο σκοτάδι.
Απ’ Ανατολή κι από Δύση
το φως ροδόχερο αγκαλιάζει,
θηλάζει πορφυρές αναλαμπές.
Αστέρια
αναπνέουν ζωντανά.
Σώπα.
Μείνε αηδόνι.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 