Λεπτά ρινίσματα
ατσάλινου χιονιού
ανάμεσα στα βλέφαρα,
κουκούλι ασημένιο
ο χώρος
εδώ
εκεί
φεγγάρι πορτοκαλί 
μιας μάθησης
ισχυρής
γητεύει,
γητεύομαι,
φθινόπωρο,
ηχεί γαλάζια παπαρούνα.

Τοποθετώ μικρά λουλούδια
στη σειρά.
Ανακατασκευάζω
τον κάθε εξαγνισμό.
Τα δάχτυλά μου
βυθίζονται
σ’ ένα τελευταίο χρυσάφι.
Πουλιά στο σούρουπο μιλούν
για θρύλους
και σκουρόχρωμα βράδια.