Ό,τι αγγίζουμε
με ολόκληρα τα κίτρινα φωτεινά μάτια μας
περνάει μέσα από νερό.
Γεμίζει το κέντρο του
με διάφανη εκσπερμάτωση
και τινάζεται στη γη το σχήμα του
χωρίς όρια.
Μένει μόνο το γέλιο, δυνατό δέντρο,
ν’ ασημίζει στο φως του φεγγαριού
και να ροδίζουν γύρω του στις σκιές
μικρά ουρανένια κουδουνάκια.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 