Ανεβαίνω
ψαλιδίζω
και κόβω σε λωρίδες
τη μακριά δαντελωτή κρούστα
της τριανταφυλλένιας τρέλας,
με κυματισμούς φράουλας
και σοκολάτας ανάμεσα,
σα θρύμματα παγωτού
σε αφρισμένη θάλασσα.
Τις σέρνω τα μεσάνυχτα
στο μελανένιο ουρανό
και χιλιάδες έτη φωτός μακριά
οι φλέβες των άστρων
μαζεύουν ζαχαρόχιονο
κι ανάβουν.
Μια τελετή αμνημόνευτη.
Η στοργή διαστέλλεται.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 