Δεν είναι γνώριμη
η ατμόσφαιρα έξω.
Βουτώ τα δάχτυλα μου
στο δωμάτιο,
πασαλείβονται με βροχή,
πολύχρωμη βροχή, χωρίς διάθεση φυγής,
χαμένα υγρά αστέρια,
πέταλα από λουλούδια που αγάπησα,
την ώρα που έδυε με πάθος ο ήλιος,
και ταριχευμένο χρόνο.
Δεν μας δίνεται καμβάς
γύρω από μπότες λασπωμένες,
πάνω μου ολοκάθαρα
θα σκουπίσω τους τριγμούς.
Το δέρμα μου πήρε πάλι
να γίνεται γαλάζιο
κι αυτή η επανάσταση τα ξημερώματα
ρούφηξε την ησυχία των αιώνων
προτού να γεννηθεί.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 