Σε κάθε αναρρίχηση
η ροή διασύρεται.
Οι κόσμοι μας ονοματίζουν
το λευκό του φεγγαριού
κι ανθίζουν βυθισμένοι
μ’ απόκρυφα άστρα και συμπόνοια.
Ο κόσμος σας από μάχη σε μάχη
με λέπια και δρεπάνια.
Οι κόσμοι μας χτίζονται με των παιδιών
τα γέλια κι ακροπατούν στη θάλασσα
με μάτια χρυσαφένια.
Ο κόσμος σας βαστά άγρια ναυάγια
με παιδικά κορμάκια βυθισμένα.
Οι κόσμοι μας γεμάτοι ζώα και πουλιά,
μας μαθαίνουν σθεναρά την καλοσύνη
κι ανοίγουν διάπλατα τα δέντρα του φωτός.
Ο κόσμος σας κρατήρας σταχτερός,
θανατερά καρφιά και ξεραΐλα.
Οι κόσμοι μας πλημμυρίζουν
τις νύχτες γιασεμιά
και σμίγουν οι ανάσες μας
πάνω σε ηλιαχτίδες.
Ο κόσμος σας ανοίγει πόδια
που αφανίζουν τις καρδιές
και οι βουβώνες του μαζεύουν τη φλεγμονή του σκότους.
Οι κόσμοι μας έχουνε σώμα ζωντανό,
γεμάτο ουλές και τραύματα.
Ο κόσμος σας μια απόλαυση
των πλαστικών των ηδονών.
Οι κόσμοι μας κερνούν στα μάτια λεβεντιά
και φουσκώνουνε τα φορέματα
μπαλόνια στον αιθέρα.
Ο κόσμος σας χειρονομίες
και χλωμή σιωπή και βήματα με φόβο
και φονικά αγιασμένα.
Οι κόσμοι μας χρώμα πορφυρό,
με ανεμώνες, κρίνα της θάλασσας
και κήπους αναρχικούς,
με δειλινά και θάλασσες γεμάτα ροδοσύνη.
Ο κόσμος σας με τρύπες μαύρες,
λασπόσαυροι τα μάτια του
που καταπίνουν τη ζωή.
Στο χρόνο μέσα
η ώρα μας κλεισμένη.
Μέσα στο έρεβος
επικυρώνουμε το πιο μεστό μας φέγγος.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 