Σαν από όνειρο η φωνή της θάλασσας

Σαν από όνειρο
η φωνή της θάλασσας
στραφτάλιζε από τα βάθη.
Τριγύρω ανυπόμονα παλαίσματα
κοιτούσαν μαγεμένα.
Μισή νερό, μισή φως,
γέμιζε η ακοή τα σπλάχνα
κι ήταν αδύνατο να αγγιχθεί
άλλη διαταγή.
Αφή ξυπνητή που χαιρόταν
με το να δίνει τον εαυτό της.

Leave a comment