
Ίσως το φως
που διακόπτει το άχαρο,
να σέρνει μαζί του ύμνους
από τη μακρινή κοιλάδα.
Και τρυπιούνται οι ίσκιοι
και μέσα απ’ την καρδιά των φρούτων
περνούν οι φιλντισένιοι φόβοι.
Ολόχρυσα κυματιστά πανιά
διαβαίνουν ελεύθερα τη διάφανη χώρα.

Ίσως το φως
που διακόπτει το άχαρο,
να σέρνει μαζί του ύμνους
από τη μακρινή κοιλάδα.
Και τρυπιούνται οι ίσκιοι
και μέσα απ’ την καρδιά των φρούτων
περνούν οι φιλντισένιοι φόβοι.
Ολόχρυσα κυματιστά πανιά
διαβαίνουν ελεύθερα τη διάφανη χώρα.