[Στις αύρες του άχρωμου…]

Στις αύρες του άχρωμου.
Πετρώνουν στον αέρα
τα περιγράμματα
της φωτιάς και του χιονιού.
Διστακτικό το δειλινό
σαρώνει το τέλειο.
Ό,τι μείνει ελάχιστα,
μια επεξήγηση θαλασσινή
θα μας βαστάει στα δόντια.
Για να πίνουμε τον κόσμο
σκισμένο,
με τ’ αλάτι του.

Leave a comment