
Μεσοδιαστήματα λουσμένα
κάτω απ’ του ήλιου το αιμάτωμα.
Το νερό,
ο παφλασμός του,
η χωσιά της σκιάς
στα σπλάχνα του κίτρινου.
Με φόντο τα φουστάνια του καλοκαιριού
κουράζομαι να μαντάρω
τις τρύπες των σιωπών.
Στη ραχοκοκκαλιά του σούρουπου
θα μαντέψω τα χρώματα.
Μετά θα τα φορέσω.
Σαν τα παιδιά, που βρίσκουν όλα τα νοήματα
στα κοχύλια και στα πουλιά.