
-Έλα, δώσε μου λίγο απ’ τα μάτια σου.
-Μ’ ό,τι σε ακουμπώ, ολόγυρά σου βασιλεύω.
-Θέλω την έκφραση, του φεγγαριού τα κάλυπτρα.
-Χάνει συχνά το σχήμα της η νύχτα στις παλάμες σου.
-Την κουβαλώ γδυτή, το σώμα μας ακέραιο.
-Κι η ιερότητα, ένα μεγάλο στόμα.
-Όλος ο χώρος λεμονανθούς που γέμισαν το άπειρο.
-Κατέβα, γιατί αύριο θα χαράξει,
και στέκονταν τα πρόσωπα με ουράνιο χρώμα,
ακούμπαγαν τις φλέβες τους, σαν ειπωμένα λόγια,
κυλούσαν τ’ άστρα απ’ τη βροχή στα ασημένια σπλάχνα τους.