– Έχει χαθεί, υπάρχει μόνο η σκιά του!
– Νύχτα γλυκόηχη, ας είναι απεριόριστο
εκείνο το κενό
που ονειρεμένα γεμίζει
απ’ τους δαντελωτούς ονειροπόλους.
Έφευγε, γυρνούσε,
σα θάλασσα και τριμμένη μαστίχα
στίλβωνε μια τον ουρανό
και μια την άβυσσο.
Τα μάτια που τρέχαν στον ορίζοντα μόνο,
έβλεπαν χωρίς συστολή
την πνοή που ξεδιπλωνότανε
στη μυστική ομορφιά.
Και τότε, όλες οι μορφές
έφτιαχναν σχήμα φωτεινό
και βελουδένιο.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 