Απόψε νανουρίζω

Απόψε νανουρίzω τρυφερά
τις σιωπές των φεγγαριών.
Ακούγονται σα να έχουν ζήσει χίλιες ζωές.
Οι αστράγαλοί μου στριφογυρίζονται σε σκάλες.
Πλάθω με τα χέρια κίτρινα ρόδα
και τα κάνω πυρσούς σε παγερές σπηλιές.
Κατακλύζει το γέλιο ενός άστρου
τον κήπο μου όλο.
Ίντιγκο πέταγμα κυλιέται απαλά
με τους ήχους των σκιών,
χωμάτινα χέρια και θάλασσα ανέγγιχτη.
Συσπασμένη η νύχτα. Ό,τι ρίγησε γλιστρά
και δαντελώνει τους όγκους.
Ένα άρωμα χύνει λουλούδια φυσώντας την άβυσσο.
Τα πλάσματα γύρω ψιχαλίζουν κωφάλαλες ανάσες.
Απόψε νανουρίζω αχαρτογράφητα όνειρα.

Leave a comment