
Ξεφλουδίζεται αργά
αυτή η όραση που συχνά
παίρνει το χρώμα απ’ τα δαμάσκηνα.
Ανάμεσα στα λιόφυλλα
έρχεται ζωηρή η μεσημβρία.
Διορθώνονται σε σκοτεινό θάλαμο
οι ατέλειες του φωτός.
Απόκρημνα βράχια και θολά νερά
γυρνούν τις ρίζες ανάποδα στην αλμύρα.
Κι όλα τα χρόνια, πρησμένα,
ζώνονται την ευθύνη.
Στις παλάμες άρρητη μύηση,
φεγγαρόλιθοι και σκοτάδια.
Μια φωνή άνεμος
ασκητεύει και φεγγοβολά.
Σημάδια πάνω στην εύθραυστη ύλη,
δείχνουν αστρονόμηση και φως
κι οι ασημοτυπίες της βροχής
καθορίζουν τους χάρτες μας.