Αδιάκοπη βροχή,
σκύβω μια στιγμή να την πιάσω
και δαντελένιες αναλαμπές
χωρίζουν τα υδάτινα περιθώρια
απ’ την κρυστάλλινη πάλη.
Αντίστροφα ζεσταίνονται οι αισθήσεις,
ακίνητες είναι μόνο οι εκπνοές.
Σε κάθε μικρό σημείο μου
φυτρώνει ένας κέδρος
και μυρίζει αλμύρα
από τις αφηγήσεις των παραμυθιών.
Μια βάρκα υφαίνεται
με σαϊτιές των κεραυνών,
φλυαρούν οι σταγόνες
κι όλο το νερό αλλάζει εποχές.
Η ατμόσφαιρα δεν θυμάται τ’ όνομά μου.
Αξιοθύμητα είναι πάντα
τα γελαστά πλατσουρίσματα.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 