Σήμερα μύρισα
πορτοκαλόφυλλα στους δρόμους.
Με διάβαζαν μικρή σε σκόρπιες λέξεις
και γω βλάσταινα,
αν ταξιδέψεις ευθεία στον καιρό
προφταίνεις το φεγγάρι,
ό,τι χάνω απ’ το στόμα
είναι στο χείμαρρο, σαν προσευχή
μικρές αποστηθίσεις,
γυμνή σε χίλια χρώματα
γυρεύω καλόφωτες ανάσες,
καλπάζουν τ’ άλογά μου με ασημένια θρύψαλα,
μήτε βγήκα να δω τον ουρανό,
σπαρταράει το μέρος στην αντίπερα όχθη
κι οι ίσκιοι χορεύουνε μ’ απέριττη βραχνάδα,
η μουσική ολοένα εγείρεται,
ξυπνά τα φιλντισένια στρώματα
και τραγουδούνε κάθυγρα
ετούτα δω τα σπλάχνα,
στη θύελλα όχι παυσίπονα,
γελά η έκσταση και πυρακτώνει το σούρουπο,
με τα χέρια χαϊδεύω το χώμα,
με τα μάτια σηκώνω τα τριαντάφυλλα.
Στο κέντρο του ανέμου, το άγρυπνο,
με την ψυχή μου
μπολιάζω ένα άστρο.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 