
Κι είναι σήμερα το γρασίδι μαλακό,
πρόσεχε, μπορεί να μας βουλιάξει,
μέσ’ από φύλλα τρυφερά ταξίδεψα θαρρώ,
σ’ ένα ξεγύμνωμα που θέλει να ουρλιάξει,
αγγίζω, χάνω τον ήλιο απ’ την αρχή,
ανάγλυφα τις νιώθω αργόσυρτες τις ήττες,
όπου κι αν βγω κατηφορίζω στην ακτή,
να βρω τη θάλασσα που τραγουδούν οι μύστες.