Κατέχω λόγια
στο λαιμό,
όλα περιστρέφονται
χωρίς να λαθεύουν.
Με το νερό
βηματίζω αλλιώς.
Δύστροπα άστρα
με βουτούν ασύμμετρα
και στον κάθε χώρο
στάζω απ’ τα βάθη
των ονείρων.
Μυρωδιά άσπρου αφρού
τυλίγεται
στο μετέωρο πόδι μου.
Γελώ. Στραφταλάκια
μαγεύουν ακόμα.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 