Πολυπέταλα λουλούδια
με αποχρώσεις δειλινών.
Kολλούν πάνω στο δέρμα
βρεγμένη φωτιά.
Η φλούδα μου
χτίζεται ξανά.
Σαστίζει η ησυχία,
πάνω στο μέτωπό της
στιγμές από τ’ άπειρα βάθη.
Κι η μέρα αφήνει παντού σημειώματα.
Να επιπλώσω τα δάση με πηγές.
Να γλιστρήσω στη φωλιά.
Ξεγδαρμένη να φανερωθώ
στο παραθύρι.
Έχει σκοτάδι,
τ’ άστρα αδημονούν.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 