Ταξιδεύει συνεχώς
και στέλνει χαιρετίσματα
σε μια βορινή θάλασσα.
Με όμορφα μαλλιά και μάτια.
Κάθε υγρασία που βάζει το χέρι της
και πιέζει ανάμεσα στα δυο της βλέφαρα
έχει τη μορφή ψοφιμιού.
Σκορπίζουν γύρω της τα πουλιά,
τα κόκαλα κινούνται σα φαντάσματα.
Φοβερή νύχτα, έφραξε το φως
μοιάζει με κόλαση.
Το φεγγάρι μουδιασμένο
εγκαταλείπει το δέρμα του
στο παγωμένο νερό.
Θνητή πλάση, σ’ άλλο βασίλειο
βρίσκονται όλοι στην ακτή,
γελούν και παίζουν
κι απλώνουν τα χέρια τους στον ήλιο
και οι αγέρηδες δεν τσιμπούν σα σκορπιοί
τη ματωμένη Ανατολή.
(Έβρος 15.8.22)
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 