Ο ήλιος
μέσα απ’ το περιτύλιγμα
ανασταίνει την φωτεινή του όψη,
πέφτει αξύριστος ψίθυρος ορμητικός,
πεινά επάνω στα μαλλιά μου
την ώρα που μπουκώνω ένα πορτοκάλι,
κλείνει η γεύση του η γλυκιά
της γης το ζουμερό το λίκνισμα
και τότε, μέσα σε δέηση, βγαίνουν
μπαλόνια απ’ τον αυχένα μου,
ρίχνουν στη νύχτα που πλησιάζει
κελαηδίσματα ζεστά
και κομμάτια από το έγχρωμο γέλιο τους.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 