
από λεπτομέρειες αναμμένες.
Η τροχιά των χελιδονιών
πάνω στην ανοιχτόγκριζη
υγρή επιφάνεια,
το αηδόνι που νύχτα μέρα
εξιστορεί θριάμβους
στην πιο ψηλή λεύκα,
η σύγκρουση της λύπης με τη χαρά,
τα λουλούδια που αυτάρεσκα
μαγεύουν.
Ηχηρή η γύρη, η σιωπή
κι η κατάπληξη.
Μια ωραία θάλασσα αγγίζει
τα πόδια μου
και μικρά ανθάκια
διαψεύδουν
την πέτρινη σκληράδα.
Μυρίζει μύηση.