Ακουμπώ το μέτωπό μου,
σε πλαίσιο μαλακό,
οι λιτανείες χορταριάζουν
τριγύρω των αγγέλων τα στόματα,
ένα σφίξιμο κάνει η νύχτα στο χρυσάφι
και φτωχοπρόσωπη,
χωρίς λάμψη,
εμφανίζεται η σελήνη.
Το αίμα τραβάει
σ’ αυτό το ξυπόλητο μαγνήτισμα,
κάθε φλόγα από γυμνή κερήθρα
που ΄σταξε στο δέρμα
ακονίζει το σαγόνι της
στην κρούστα του μελιού.
Βιολέτες δίχως ελεημοσύνη
ρίχνονται στους ίσκιους,
μυρίζω το σπάθισμα,
μα σιγανό φως
αρθρώνεται στις πληγές.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 