Γλιστρά
το λαμπύρισμα
ανάμεσα στα δέντρα.
Πύρινη πείνα
γλείφει στη γη
τα θρύμματα ενός τίποτα.
Ενός κόσμου που στη μνήμη
υπήρξε.
Στο βάθος αστράφτει λευκό,
αγγίζει η γλώσσα του κινδύνου
το λαρύγγι μας,
καταπονημένη φρίκη
βράχνιασαν οι κραυγές της.
Αλώβητο μαύρο
ξηλώνει τα λουλούδια,
υγρό χώμα που αχνίζει θάνατο.
Ξαγορά πολέμου
επιτύμβιο
παιδικό παιχνίδι.
Οι σκιές μας στις τέφρες.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 