Βαθιά
και σιωπηλή,
πέτρινη και στρογγυλή
σα στόμα,
φωνή μικρού παιδιού
και γλυκό ξεσυνέριο,
σκεπάρνη,
βομβαρδισμός,
αχυρένια
και κρεμάμενη απ’ τον ήλιο,
γαλάζια,
μαύρη,
απαλλαγμένη,
μαλακό ζελέ,
αμερίμνηστη και αδηφάγα,
άβολη,
οικεία,
τρυφερένια όσο δεν αντέχεται,
να χάνει τις αναλογίες,
ν’ ανεβαίνει
ίσαμε τον ουρανό
και ν’ αχνίζει το φεγγάρι.
Κάθε ανάσα
ακροβάτης
μπαίνει από σχισμές
κι ανηφορίζει,
μέχρι μεγάλο πουλί
να την καταπιεί
και να τη φτύσει
πάλι στο πέλαγος.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 