Πάλη


Όταν η μέρα είναι ήσυχη,
όλα έχουν κυλήσει
σ’ ένα απόκοσμο αυλάκι,
μαζί με τα στόματά μας,
ήλιους, φεγγάρια,
κεντριά, αψάδα και ομορφιά
και βάνουν τα λούσα τους,
γεμίζουν γλύκα και ρόδα
και ανθισμένες προσφορές
για ν’ αρχίσουν να παραβγαίνουν
σε αξόφλητες ξεσπαθιές,
γαλάζιους συννεφοπόλεμους
και αζύγιαστο γύμνωμα.

Leave a comment