Τραγουδώ ένα τραγούδι,
για τα σκοτεινιασμένα
που κρύβονται στη νύχτα,
για τη σιωπή που παγώνει
και μετά βγαίνει προς τα έξω
και βυθίζεται στα πράγματα,
για τα σύννεφα
που περπατάνε μέσα της,
για το στρίγκλισμα των κυμάτων
και τη μυρωδιά της καταιγίδας,
για την κουβέρτα
που σφίγγεται στο χέρι,
για τη φωτιά απέξω,
τραγουδώ ένα τραγούδι
για τις κραυγές που καίγονται,
για την κρεμασμένη θάλασσα,
για την άμμο στο χιόνι,
για το διπλό αγκάλιασμα,
τραγουδώ ένα τραγούδι
κι όλα γύρω
μαλακώνουν το θόρυβο.
Τα μάτια λυπημένα ρουφούν
και βγάζουν τα σανδάλια τους,
σκαρφαλώνουν σε απόκρημνα βράχια
κι αγγίζουν του φεγγαριού το μάγουλο.
Τι μουσική απόψε,
σε γλώσσα παλαιά,
αδάμαστος ψίθυρος.
.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 