Κόσμοι ακατοίκητοι.
Αγέννητες μνήμες,
δεδομένη μόνο η στάχτη,
δε ζητώ τη γόνιμη γη,
χρωστώ στα θεμέλια ηλιαχτίδες,
τ’ άστρα γίνονται φάροι,
λαξεμένη παντοδυναμία
η εκλεπτυσμένη μορφή
κατακόκκινης παπαρούνας,
αχνοφέγγει στους διαλόγους του χιονιού.
Σπαρμένες απόκρημνες πλαγιές
γεννούν άγνωρα ταξίδια,
δυνατός σαν ταύρος
ο ουρανός πάνωθέ μου.
ΛΕΞΟΦΟΡΕΜΑΤΑ 