
Όσο και να ανασηκώνεις το φόρεμά μου,
πάντα θα σου ξεφεύγουν σύννεφα,
που στις φτερούγες τους
θα δρασκελίζουν ανθάκια κερασιάς.
Όσο και να μερεύεις τους ανέμους μου,
πάντα θα δραπετεύουν θύελλες,
που στην ομίχλη
θα γεννοβολούν παλέματα του χρόνου.
Και θ’ ανατέλλουν ψηλές θάλασσες
και χρώματα των ρόδων.
Photo: The Keepers by Nicholas Scarpinato