Ανασασμοί φωτός

Με γνέθει η αστροφεγγιά και πάλι,

σκοτάδι που γλυκαίνει με αντανακλάσεις.

Λαγαρίζω τα φεγγάρια του στήθους μου,

σκύβω τραβώ το φως των σωθικών μου

και ξαναπέφτω στο νερό

σαν χειμωνιάτικο βογγητό,

διάπυρη ρευστή

πλασμένη γύρω γύρω με το χιόνι.

Leave a comment